การควบคุมอาหารผู้ป่วยโรคเก๊าท์

เนื่องจากกรดยูริคจะได้จากการเผาผลาญสารพิวรีนดังนั้นในการรักษาโรคเก๊าท์ จึงต้องควบคุมสารพิวรีนในอาหารด้วย อาหารที่มีพิวรีนแบ่งได้เป็น 3 กลุ่มคือ

- อาหารที่มีสารพิวรีนน้อย (0-50 มิลลิกรัม/อาหาร 100 กรัม)
นมและผลิตภัณฑ์จากนม
ไข่เป็ด,ไข่ไก่,ไข่นกกระทา
ธัญญาพืชต่าง ๆ
ผักต่าง ๆ
ผลไม้ต่าง ๆ
น้ำตาล
ไขมัน
ผลไม้เปลือกแข็ง (ทุกชนิด)

- อาหารที่มีสารพิวรีนปานกลาง (50-150/ต่ออาหาร 100 กรัม)
เนื้อหมู
เนื้อวัว
ปลากะพงแดง
ปลาหมึก
ปู
ถั่วลิสง
ใบขี้เหล็ก
สะตอ
ข้าวโอ๊ต
ผักโขม
เมล็ดถั่วลันเตา
หน่อไม้

- อาหารที่สารพิวรีนสูง (150 มิลลิกรัมขึ้นไป)
หัวใจ (ไก่)
ไข่ปลา
ตับไก่
มันสมองวัว
กึ๋นไก่
หอย
เซ่งจี๋ (หมู)
ห่าน
ตับหมู
น้ำต้มกระดูก
ปลาดุก
ยีสต์
เนื้อไก่,เป็ด
ซุปก้อน
กุ้งชีแฮ้
น้ำซุปต่าง ๆ
น้ำสกัดเนื้อ
ปลาไส้ตัน
ถั่วดำ
ปลาขนาดเล็ก
ถั่วแดง
เห็ด
ถั่วเขียว
กระถิน
ถั่วเหลือง
ตับอ่อน
ชะอม
ปลาอินทรีย์
กะปิ
ปลาซาดีนกระป๋อง

การจัดอาหาร
การจัดอาหารให้ผู้ป่วยโรคเก๊าท์ที่แพทย์ให้จำกัดสารฟิวรีนอย่างเข้มงวด ผู้จัดต้องมีความระมัดระวังเป็นพิเศษทั้งในด้านโภชนาการและรสชาติ ลักษณะอาหาร เพื่อช่วยให้ผู้ป่วยกินอาหารได้ตามกำหนดและได้รับสารอาหารเพียงพอ เมื่อเริ่มในระยะที่อาการรุนแรง ควรงดเว้นอาหารที่มีพิวรีนมากและให้ผู้ป่วยดื่มน้ำให้เพียงพอ และงดเว้นอาหารที่ให้พลังงานมาก ได้แก่ ขนมหวานต่าง ๆ อาหารที่มีไขมันมาก เช่น อาหารทอดและขนมหวานที่มีน้ำตาลและไขมันมาก เช่น อาหารทอดและขนมหวานที่มีน้ำตาลและไขมันมาก
ควรจัดอาหารที่มีใยอาหารที่มีใยอาหารมากแก่ผู้ป่วยอย่างสม่ำเสมอจะช่วยให้น้ำหนักลดลง และที่สำคัญควรหลีกเลี่ยงเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ การดื่มเหล้ามีส่วนช่วยให้อาการของโรคเก๊าท์รุนแรงขึ้น